دانش تن

سرطان رحم*/ رضا کوچکی

herbody — Sat, 02 Aug 2008 08:43:18 GMT

رحم

رحم يک عضو تو خالي و گلابي شکل است که در قسمت پايين شکم بين مثانه و راست روده قرار دارد. ديواره هاي رحم از دو لايه بافتي تشکيل شده است: لايه داخلي و لايه خارجي .

از دو گوشه بالايي رحم دو لوله ظريف،‌ قابل انعطاف و نرم به نام لوله هاي رحمي به طرف ديواره جانبي لگن کشيده مي شوند که انتهاي آن ها به صورت شيپور در محوطه شکم آزاد است، عمل لوله ها هدايت تخمک آزاد شده از تخمدان و همچنين تخم بارور شده به طرف رحم است.

در زناني که در سنين باروري هستند لايه داخلي رحم هر ماه رشد مي کند و جدارش ضخيم مي شود تا براي بارداري آماده شود. اگر زن باردار نشود، بافت ضخيم شده، همراه با خون از راه مهبل به بيرون مي ريزد که اين حالت را قاعدگي گويند .

تومورهاي رحم يا خوش خيم هستند و يا بد خيم

تومورهاي خوش خيم:

مهمترين تومور خوش خيم ، فيبروم رحم است. فيبروم ها شايع ترين تومور خوش خيم رحم هستند. اين تومورها بيشتر در حدود ۴۰ سالگي پيدا مي شوند. يک زن ممکن است در يک زمان چند فيبروم داشته باشد. در بيشتر موارد فيبروم علائمي ندارند و احتياج به درمان هم ندارند ولي بايد توسط پزشک کنترل شوند. بر حسب اندازه و محل تومورها،‌ بعضي مواقع علائمي وجود دارد. اين علائم عبارتند از : خونريزي نامنظم - ترشح - تکرر ادرار. وقتي فيبروم ها سبب خونريزي شديد شوند و با فشار روي اعضاي مجاور ايجاد درد کنند درمان جراحي و يا طبي انجام مي گيرد. وقتي زن به سن يائسگي مي رسد، فيبروم ها کوچک مي شوند و در پاره اي موارد خود به خود از بين مي روند.

تومورهاي بدخيم:

اين تومورها بافت ها و اعضای مجاور را مورد حمله قرار مي دهند. همچنين از راه جريان خون و لنف به تمام نقاط بدن منتشر مي شوند. سرطان رحم به استخوانها، ريه ها و کبد انتشار مي يابد.

خونريزي غيرعادي به خصوص بعد از يائسگي، شايع ترين علامت سرطان رحم است. خونريزي ممکن است کم يا زياد باشد. سرطان رحم معمولاً بعد از يائسگي ايجاد مي شود و به همين سبب خونريزي هاي دوران يائسگي نبايد ساده تلقي شوند. علائم زير ممکن است با شروع سرطان رحم همراه باشند :

خونريزي و ترشح غيرعادي به خصوص بعد از يائسگي و يا خونريزي زياد هنگام عادت ماهانه
اشکال و يا درد در هنگام ادرار کردن
مقاربت دردناک
درد در ناحيه لگن

علائم ياد شده در بالا ممکن است مربوط به سرطان رحم و يا ساير شرايط غيرعادي باشد، ولي اغلب اوقات ارتباطي با سرطان ندارد .

اگر فردی دچار يکي از علایم فوق شود، ‌بايد به پزشک مراجعه کرده و پزشک با انجام معاينات و آزمايش هاي زير متوجه بيماري خواهد شد:

معاينات باليني و آزمايشگاهي دستگاه هاي ادراري، تناسلي و گوارشي. در معاينه داخلي اگر تومور و يا تغييراتي باشد معلوم مي شود.
نمونه برداري از لايه داخلي بافت رحم و بررسي آن زير ميکروسکوپ.
انجام آزمايش پاپ اسمير ( نمونه اي از سلول هاي گردن رحم و بالاي مهبل جمع آوري مي شود و براي آزمايش به آزمايشگاه ارسال مي شود ).

زنان بعد از ازدواج بايد آزمايش پاپ اسمير را انجام دهند.

علل سرطان رحم

اين گروه بايستي سالانه معاينه و آزمايش پاپ اسمير بشوند. بعد از سه بار آزمايش و يا بيشتر، اگر نتيجه رضايت بخش بود، زمان آزمايش بعدي با نظر پزشک تعيين مي شود.

علت واقعي سرطان رحم مشخص نيست و پزشکان به ندرت مي توانند توضيح دهند چرا يک زن سرطان مي گيرد و ديگري نمي گيرد . آنچه واضح است اين است که سرطان رحم به علت يک آسيب و يا صدمه ايجاد نمي شود ، مسري نيست و کسي از ديگري سرطان نمي گيرد . عواملي بنام خطرساز ، خطر ابتلا را افزايش مي دهند .

عوامل خطرساز

سن: سرطان رحم بيشتر در زنان ۵۰ سال به بالا شايع است. خطر ابتلا با افزايش سن زياد مي شود.
درمان با استروژن: در زناني که در دوران يائسگي براي برطرف کردن علائم اين دوران و يا جلوگيري از پوکي استخوان و کم کردن خطرات بيماريه اي قلبي و سکته، استروژن مصرف مي کنند، شانس ابتلا به سرطان رحم بيشتر است. استفاده طولاني و به مقدار زياد اين خطر را افزايش مي دهد.
چاقي: خطر ابتلا به سرطان رحم در زنان چاق دو برابر زنان با وزن معمولي است.
ديابت و فشار خون بالا: بعضي از دانشمندان اعتقاد دارند که ديابت و فشار خون بالا، خطر ابتلا به سرطان رحم را بيشتر مي کند.
ساير سرطانها: خطر بروز سرطان رحم در مبتلايان به سرطان روده بزرگ و پستان بيشتر است.
نژاد: خطر ابتلا در نژاد سفيد بيشتر از نژاد سياه است.
ساير موارد: نازائي، نامنظم بودن عادت ماهانه، يائسگي ديررس هم از ديگر عوامل خطرساز هستند.

درمان

درمان اغلب به روش جراحي صورت مي گيرد و در مواردي هم از اشعه درماني استفاده مي شود. تعداد کمي از بيماران با شيمي درماني و هورمون درماني معالجه مي شوند.

انتخاب روش درماني به اندازه تومور، شرايط هورموني بيمار، سن، وضعيت عمومي بيمار و به خصوص درجه بندي سرطان رحم بستگي دارد. منظور از درجه بندي اين است که آيا سرطان در مراحل اوليه است و فقط بافت رحم را مبتلا کرده است و يا به اعضاي مجاور حمله کرده وانتشار يافته است.

روش هاي درماني

جراحي: معمولاً رحم ، لوله هاي رحم و تخمدان ها بيرون آورده مي شوند.
اشعه درماني: اشعه درماني مانند جراحي در واقع درمان محل ضايعه است و فقط سلولهاي سرطاني را در محل ضايعه از بين مي برد. اين روش ممکن است همراه با جراحي باشد و يا قبل و بعد از جراحي مورد استفاده قرار گيرد.
هومورن درماني: درمان با هورمون پروژسترون صورت مي گيرد و در واقع يک درمان عمومي است که به صورت خوراکي ويا تزريقي مورد استفاده است.
شيمي درماني: استفاده از داروها است. اين داروها خوراکي يا تزريقي هستند مانند هورمون درماني، شيمي درماني هم يک درمان عمومي است و در زماني که سرطان منتشر شده است، به کار مي رود .

اثرات جانبي روشهاي درماني

جراحي: بعد از درآوردن رحم، فرد احساس درد و يا خستگي عمومي مي کند. در بعضي مواقع، تهوع، استفراغ و اشکال در دفع ادرار و مدفوع وجود دارد. زناني که تخمدان هاي آنها با رحم برداشته مي شوند، فوري يائسه مي شوند و علائم يائسگي مانند گر گرفتگي و غيره در آنها پيدا مي شود.

تمايلات جنسي معمولاً بعد از درآوردن رحم تغييري نمي کند. البته بعضي از زنان ممکن است تغيير تمايلات جنسي پيدا کنند که مشاوره و حمايت و مراقبت شوهر از زن در اين مواقع بسيار مفيد و کارساز خواهد بود.

اشعه درماني: اثرات جانبي بستگي به مقدار اشعه درماني و محل ضايعه دارد. بيماران هنگام درمان به خصوص در هفته هاي آخر آن خسته هستند. استراحت مهم است ولي پزشکان توصيه مي کنند تا جايي که امکان دارد بيماران فعاليت معمول خود را داشته باشند.

هورمون درماني: زناني که تحت درمان با پروژسترون هستند ممکن است زود خسته شوند و تغييراتي در وزن و اشتهاي آنها پيدا شود .

شيمي درماني: اين اثرات جانبي در هر مورد متفاوت است و بستگي به مقدار درمان و نوع دارو دارد. بيماران بيشتر در معرض ابتلا به عفونت قرار مي گيرند، به آساني خونريزي پيدا مي کنند، بدنشان کوفته و انرژي و توان آنها کم مي شود و ممکن است دچار ريزش مو، ‌تهوع، استفراغ، کمي اشتها و زخم هاي دهاني شوند. اين علائم به تدريج بعد از دوره درمان از بين مي روند.

سرطان دهانه رحم

سرطان دهانه رحم، از جمله سرطان های شایع در زنان بوده و در آن سلول های سرطانی داخل رحم شروع به رشد و تکثیر می نمایند. دهانه رحم مدخل ورودی رحم به حساب می آید و جایگاه اتصال رحم به مهبل است.

سرطان دهانه رحم به آرامی رشد می کند. قبل از ظهور سلول های سرطانی در دهانه رحم بافت رحمی شروع به تغییراتی می کند که به نظر نرمال نمی رسند. از طریق آزمایش پاپ اسمیر این سلول ها قابل شناسایی هستند. بعد از طی این تغییرات اولیه سلول های سرطانی شروع به رشد کرده و به صورت عمقی در بافت های اطراف رشد می کند.

در صورتی که این سرطان در مرحله اولیه شناخته شده و درمان شود درمان پذیر خواهد بود. در سرطان های پیش مهاجم میزان بقای 5 ساله 100 درصد است و در مراحل اولیه سرطان مهاجم این میزان 91 درصد خواهد بود . به طور کلی در تمامی مراحل به صورت ترکیب با هم این میزان 70 درصد است.

اگر چه علل این سرطان به طور کامل و دقیق شناخته نشده است اما دانشمندان نحوه رشد و توسعه این سرطان را دریافته اند . پیش از رشد سلول های سرطانی، بافت دهانه رحم شروع به تغییراتی می کند که با بافت طبیعی متفاوت است. این تغییرات به آرامی و در طی چندین سال رخ می دهند اما تغییرات گاهی بسیار سریع هستند.

اگر سلول های پیش سرطانی غیر طبیعی برروی دهانه رحم تشکیل شوند، معمولاً زمانی تشخیص داده می شوند که یک زن آزمایش پاپ اسمیر انجام داده است. گاهی اوقات بدون انجام درمان، سلول های مذکور ناپدید می شوند اما در اکثر موارد نیاز به درمان وجود دارد. اگر سلول ها به خودی خود ناپدید نشوند و درمان نیز صورت نگیرد، سلول های سرطانی شروع به رشد کرده و در عمق بافت دهانه رحم و بافت های اطراف نفوذ می کنند.

سرطان گردن رحم

سرطان گردن رحم عبارت است از يك سرطان شايع ولي قابل معالجه در گردن رحم (يك سوم تحتاني رحم، كه به درون مهبل باز مي شود). سن متوسط تشخيص اين سرطان در زنان، 45 سالگي است، اما اين سرطان مي تواند در تمام سنين رخ دهد.
علايم شايع:

در مراحل اوليه كه معالجه به راحتي انجام مي گيرد بدون علامت است.

در مراحل بعدي:

خونريزي بدون توجيه از راه مهبل
ترشح مداوم از مهبل
درد و خونريزي پس از نزديكي

در مراحل انتهايي :

درد شكمي
نشت مدفوع و ادرار از راه مهبل
بي اشتهايي و كاهش وزن
كم خوني

علل
ناشناخته است. احتمالاً با عفونت هاي ويروسي از جمله ويروس پاپيلوماي انساني (زگيل ناحيه تناسلي) ارتباط دارد.

عوامل افزايش دهنده خطر

انجام اولين نزديكي در سنين پايين
داشتن چند شريك جنسي
حاملگي هاي متعدد
عفونت با ويروس پاپيلوماي انساني (زگيل ناحيه تناسلي)
عفونت هاي مكرر در مهبل (باكتريايي يا ويروسي، از جمله هرپس ناحيه تناسلي و زگيل ناحيه تناسلي)
سيگار كشيدن

سرطان اندومتر(جسم) رحم

از نظر بافت‌شناسی جسم رحم به سه قسمت تقسیم میشود: 1- اندومتر (قسمت داخلی رحم) 2- میومتر (قسمت عضلانی رحم که در وسط قرار می‌گیرد) 3- اکتومتر(قسمت بیرونی رحم). سرطان اندومتر اشاره به سرطانی شدن لایهی درونی رحم دارد.

سرطان اندومتر رحم یکی از شایعترین سرطانهای زنان در ایالات متحده است. در حقیقت سالانه حدود 40000 زن آمریکایی با تشخیص سرطان اندومتر مواجه می‌شوند٬ به همین دلیل این سرطان بر اساس رده بندی زیر چهارمین سرطان شایع در نزد زنان است:

سرطان پستان
سرطان ریه
سرطان کولون
سرطان اندومتر رحم

اندومترهمان لایه‌ای است که در قسمت داخلی رحم وجود دارد. متخلخل است و در همین لایه است که رشد و گسترش جنینی رخ می‌دهد. عمدتاً سرطان اندومتر در سنین بعد از باروری شایع است٬ بیشتر سنین بین 60 تا 70 سال. گاه سرطان اندومتر رحم را به طور خلاصه سرطان رحم می‌گویند٬ اما همان گونه که در مقدمه ذکر شد رحم سه لایه دارد که دو لایه دیگر آن نیز ممکن است سرطانی شوند. اما از آنجایی که سرطان در دو لایه دیگر آن شیوع کمتری نسبت به اندومتر دارد، همین دلیل عمده تمرکز بر روی سرطان اندومتر است.

سرطان اندومتر معمولاً در مراحل اولیه تشخیص داده می‌شود، چون از همان مراحل اولیه، خونریزی از واژن (مجرای تناسلی زنان) در زمانهای غیرطبیعی- بین دو پریود یا بعد از یائسگی- رخ خواهد داد. اگر سرطان اندومتر در مراحل آغازین تشخیص داده شود٬ می‌توان به راحتی با عمل جراحی رحم را برداشت. شانس موفقیت درمان در مراحل آغازین این سرطان 90% است. در مواردی که دیر مراجعه شود، سرطان از رحم گسترش می‌یابد و به سایر اندامها دست‌اندازی می‌کند.

* منتشر شده در ماهنامه تپش

پرسش های رایج

herbody — Wed, 16 Jul 2008 18:06:18 GMT

همانطور که می دانید بلوغ جنسی با انواع تغییر-شامل ظاهر بیرونی بدن و حتی نوع بوی بدن - پدیدار می شود. این تغییرات بخش عادی پروسه زن شدن است، اما بعضی دخترها در مورد آن نگرانند.

۱. آیا من بو می دهم – و مردم می توانند متوجه نوع آن شوند؟

برخی دختران فکر می کنند که آیا اندام تناسلی شان بو می دهد و یا وقتی پریود هستند دیگران متوجه می شوند؟ و برخی دیگر در این فکر هستند که باید از محصولات شستشو دهنده، پاک کننده و یا دیگر محصولاتی که موجب می شوند زنان احساس تمیزی و شادابی کنند استفاده نمایند. اما آیا این ها موثرند؟ و دخترها به این محصولات نیاز دارند؟

حقیقت این است که در شرایط معمولی، هیچ کس هیچ بویی از واژن دختر استشمام نمی کند. اگر فردی عفونتی مثل عفونت مهبلی دارد ممکن است متوجه بوی ناخوشایندی شود و در این صورت باید به دکتر مراجعه کند. اما احتمال اینکه افراد دور و بر این فرد متوجه بوی مزبور بشوند کم است.

در حین اینکه پریود هستید اگر به طور مکرر نوار بهداشتی تان راعوض کنید، دوش یا حمام روزانه داشته باشید، و لباس تمیز بپوشید هیچ کس نمی تواند بویی حس کند.

محصولات شستشو دهنده، تمیز کننده و اسپری های زنانه

محصولات شستشو دهنده، اسپری های زنانه، عطرهای بدن یا تمیز کننده ها ظاهرا محدوده واژن زن را خوشبو و تمیز نگه می دارند. تا زمانی که دکتر به شما توصیه نکرده است هیچ وقت به استفاده از شستشو دهنده ها نیاز ندارید. شستشو دهنده ها می توانند موجب واکنش های مربوط به آلرژی، تحریک و حتی عفونت مهبلی شوند.

اسپری های زنانه و عطرهای بدن ایده های خوبی نیستند. آن ها غالبا به شدت معطر هستند و مثل شستشو دهنده ها می توانند منجر به واکنش های مربوط به آلرژی، تحریک و عفونت شوند. واژن شما سیستم طبیعی نظافت خود را دارد که باکتری را می شوید بنابراین شما نیازی به اضافه کردن مواد شیمیایی برای کمک به این روند ندارید.

وقتی بوی ناشی از عفونت پیش می آید درمان، استفاده از اسپری نیست بلکه یک نسخه ی پزشکی که عفونت را درمان می کند به سرپوش گذاشتن روی آن ارجحیت دارد. اگر فکر می کنید ممکن است عفونت داشته باشید حتما به پزشک زنان مراجعه کنید.

تمیز نگه داشتن واژن کار آسانی است. شستشوی هر روزه با یک صابون ملایم و مقدار زیادی آب گرم کارساز خواهد بود. استحمام گرم روزانه در طول پریود می تواند انقباضات مربوط به عادت ماهانه را کم کرده و احساس پاکیزگی به شما دهد.

چه چیز دیگری می تواند کمک کند؟

پوشیدن شورت نخی، به خصوص در هوای گرم می تواند کمک کند که احساس کنید سرحال هستید. زیرا پنبه و سایر مواد طبیعی قادرند هوای بیشتری را جذب کنند.

در طول پریودتان، نوار بهداشتی یا تامپکس را مدام عوض کنید. نگه داشتن یک جفت شورت اضافی در کیف همراهتان ایده ی خوبی است تا در صورتیکه از قضا شورت تان خون را از نوار بهداشتی به خود جذب کرد بتوانید آن را عوض کنید.

۲. آیا تغییرات ترشح واژن من طبیعی است؟

ترشح طبیعی واژن اهداف مختلفی دارد: تمیز و مرطوب کردن مهبل، کمک به پیش گیری از و مبارزه با عفونت. اگرچه تغییر رنگ، ترکیب و میزان ترشح در تمام چرخه ی مربوط به قاعدگی طبیعی است، برخی تغییرات در ترشحات ممکن است نشان دهنده ی مشکلی باشند.

اگر فکر می کنید ممکن است مشکلی داشته باشید باید هر چه زودتر به دیدن دکتر بروید. مایع واژنی طبیعی می تواند تا اندازه ای در ساختار و رنگ تغییر کند. می تواند تا حدی رقیق، چسبناک و کشدار یا غلیظ و چسبناک شود. مایع واژنی باید شفاف، سفید یا سفید چرک (در رنگ) باشد.

حواستان به تغییرات مایع واژنی باشد. تغییرت زیر ممکن است نشان دهنده ی مشکلی باشند:

تغییر در بو (به خصوص بوی نامطبوع)
تغییر در رنگ و ترکیب(به خصوص رنگ مایل به سبز، خاکستری، یا هر چیزی شبیه چرک)
خارش واژنی، سوزش، تورم یا قرمزی
خونریزی واژنی یا لک بینی که مربوط به عادت ماهانه نیست

عفونت های واژنی، مثل باکتری های واژنی، عفونت های قارچی، و انگلی دلایل شایع در ترشحات غیرعادی واژنی هستند. بعضی عفونت ها با ارتباط جنسی منتقل می شوند، مثل سوزاک. دیگر عفونت ها می توانند با یا بدون ارتباط جنسی اتفاق بیافتند مثل باکتری های واژنی و یا عفونت های قارچی.

اگرچه نشانه های این عفونت ها می تواند بسیار مشابه باشد ولی تفاوت هایی نیز وجود دارند:

عفونت های قارچی، احتمالا موجب می شوند ترشح شما خیلی سفید و غلیظ شود، شبیه پنیر دَلمه. عفونت قارچی غالبا بوی شدیدی ندارد اما ممکن است باعث خارش و سوزش زیادی شود.

عفونت باکتریایی واژن ممکن است باعث شود ترشح شما بیشتر از معمول باشد. مایعی که معمولا کف آلود و خاکستری است. و اغلب بوی بدی را موجب می شود.

عفونت انگلی، یک بیماری مقاربتی شایع است و بوی ناگرفتگی تولید می کند. ترشح ممکن است خاکستری یا زرد-سبز و غلیظ تر شود. عفونت انگلی همچنین غالبا موجب خارش و درد در حین ادرار می شود.

اگر هر کدام از این نشانه های ترشح غیر معمولی مهبلی را دارید حتما به دکتر مراجعه کنید. برای دخترانی که سکس دارند، به خصوص کسانی که بدون استفاده از کاندوم سکس می کنند، مراجعه به دکتر شدیدا توصیه می شود زیرا بسیاری از بیماری های مقاربتی می توانند علت بروز تغییرات در ترشح واژنی باشند.

۳.آیا خون پریود همیشه قرمز است؟

خیر، نه همیشه. خون پریود می تواند قهوه ای هم باشد. جریان خون در هر بار دقیقا مشابه دفعات دیگر نیست، به خصوص در دو سال ابتدایی عادت ماهانه. جریان خون مربوط به قاعدگی در یک دوره هم می تواند متفاوت باشد. خون اغلب با رنگ قرمز روشن شروع می شود و به سمت قرمز تیره و یا قهوه ای ادامه پیدا کرده و پایان می گیرد. و تفاوت ها در ترکیب خون، مثل لخته خون و بافت، می تواند به این دلیل که رحم دیواره اضافی اش را بیرون می ریزد اتفاق بیافتد.

بسیاری دختران نگرانند که آیا پریودشان طبیعی است یا خیر. اگر چه تفاوت در خون پریود آنقدر قابل توجه نیست اما یک دکتر و یا پرستار همیشه می تواند به سوال های موجود پاسخ دهد. در حقیقت اگر پریودتان بیش از یک هفته طول کشید و یا مجبور شدید بیش از یک نوار بهداشتی را هر یکی – دو ساعت یک بار استفاده کنید، صحبت با دکتر ایده ی خوبی است.

۴. در صورت استفاده از تامپکس (نوعی نوار بهداشتی لوله ای شکل که داخل دهانه رحم قرار می گیرد) هنوز دختر هستم؟

بعضی ها نگرانند که اگر از تامپکس استفاده کنند دیگر باکره نباشند. حقیقت این است که باکره کسی هست که هیچ وقت آمیزش جنسی نداشته است.

چرا اغلب دخترها این پرسش را دارند؟ دخترهایی که باکره هستند اغلب پرده بکارت دارند. یک تکه پوست نازک شبیه پارچه که تا اندازه ای در سطح دهانه ی واژن کشیده شده است. بسیاری از مردم به اشتباه فکر می کنند که در صورتی یک دختر باکره است که پرده اش هنوز پاره نشده باشد. بیشتر اوقات پرده ی بکارت بعد از اولین ارتباط جنسی پاره می شود.

اما این پرده می تواند از راه هایی غیر از ارتباط جنسی نیز پاره شود. برای مثال، استفاده از تامپکس می تواند پرده را پاره کند (گاهی هم این چنین نیست). بنابراین حتی اگر تامپکس پرده را پاره کرده دختر هنوز تا زمانی که ارتباط جنسی نداشته باشد باکره است.

و البته این تنها دیدگاهی علمی است و از منظر سنت، فرهنگ، مذهب و اجتماع، نبودن پرده به هر دلیلی، حاکی از عدم باکرگی دختر است.

پرده بکارت

herbody — Sat, 28 Jun 2008 09:39:15 GMT

Hymen یا همان پرده بکارت غشایی ا ست که تمام یا قسمتی ازدهانه واژن را می پوشاند. Hymen لغتی یونانی ست به معنای پوست یا پرده که از نام الهه ازدواج و عروسی یونانیان God Hymen وام گرفته شده. یونانیان باستان از این لغت برای انواع پرده ها از جمله پرده ای که قلب را احاطه می کند(پریکارد)، استفاده می کردند، اما با گذشت زمان، کاربرد آن به پرده بکارت محدود شد.

در طول نخستین مراحل رشد جنینی، به طور کلی هیچ بخش ورودی به واژن وجود ندارد. لایه باریک بافتی که در این مرحله واژن را می پوشاند، قبل از تولد به طور ناقص تقسیم می شود، این لایه بعدها پرده بکارت را به وجود می آورد. در صورتیکه در مرحله قبل از تولد، تقسیم لایه به طور کامل صورت گیرد، موجب می شود بعضی زنان به طور مادرزاد، پرده بکارت نداشته باشند.

بسیاری تصور می کنند که پرده بکارت، داخل واژن قرار دارد. در صورتیکه اینطور نیست. پرده بکارت، بخش خارجی اندام جنسی است و دقیقا در ورودی دهانه واژن قرار دارد.

انداممان را چقدر می شناسیم؟

بسیار مهم است که بدانید بدنتان به چه شکلی است. البته در مورد شکل یا رنگ اندام جنسی تان نگران نباشید. بعضی ها تیره اند، بعضی روشن، بعضی کوچکند، بعضی بزرگ. اما غیر عادی نیستند. در نظر داشته باشید که هیچ واژنی دقیقا شبیه آن دیگری نیست.اندازه و شکل این سوراخ از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت است.

انواع رایج پرده بکارت عبارتند از:

حلقوی: در این نوع، پرده به صورت حلقه ای دور ورودی واژن را می پوشاند.

ارتجاعی: پرده ای که به اندازه کافی انعطاف پذیر و قابل ارتجاع ا ست و به هنگام ورود آلت تناسلی مرد، پاره نمی شود یا به طور جزئی پاره می شود و هیچ خونریزی ندارد.

دو سوراخی یا تیغه ای: پرده ای که یک تیغه ممتد در طول ورودی واژن دارد.

غربالی (سوراخ سوراخ): این پرده به طور کامل در عرض مهبل کشیده شده اما سطح آن سوراخ سوراخ است.

بعضی ها مادرزاد پرده بکارت ندارند، بعضی دیگر پرده بکارتشان بدون سوراخ است، درحالیکه برخی دیگر پرده های بسیار ضخیمی دارند که ممکن است برای پاره کردن آن، کمک پزشک مورد نیاز باشد تا از بروز درد در هنگام ارتباط جنسی جلوگیری شود، این شیوه را بریدن پرده می نامند.طی اولین دخول، پرده بکارت در چند جا پاره شده و به چند قطعه تقسیم می شود، غالبا تا زمانی که زن، نوزادی به دنیا بیاورد باقیمانده پرده در دهانه واژن وجود خواهد داشت.

پرده بدون سوراخ یا بسته چیست؟

پرده ای که تنها با خروج نوزاد پاره می شود، اما به صورت خطوط نامنظم گوشتی پیرامون ورودی واژن باقی می ماند. در دخترانی که به سن بلوغ می رسند، در صورتیکه دارای پرده بسته باشند، خون قاعدگی پشت آن جمع شده و نمی تواند خارج شود در نتیجه باعث بروز درد می شود، اینگونه افراد باید به دکتر مراجعه کرده تا طی عمل جراحی و ایجاد برشی در سطح پرده، خون قاعدگی از آن خارج شود.

چرا بعضی زنان در اولین ارتباط جنسی خونریزی ندارند و برخی دارند؟

گذشته از فقدان مادرزادی پرده بکارت در بعضی زنان، در صورتیکه زن در هنگام سکس، آرام و بدون تنش بوده ، زمان کافی برای عشق ورزی داشته باشد، با طرف مقابل خود احساس راحتی کند و دهانه واژنش به اندازه کافی مرطوب باشد، آلت تناسلی مرد به نرمی وارد واژن او می شود و به این ترتیب در اولین ارتباط خونریزی نخواهد داشت. اما اگر زن مضطرب باشد یا بترسد و پاهایش را جمع کند دهانه واژن تنگ خواهد شد و هنگام دخول خونریزی و درد خواهد داشت.

بعضی مردها ادعا می کنند که می توانند در حین سکس تشخیص بدهند زن قبلا سکس داشته یا نه، چنین نیست. تنها چیزی که مردان می توانند حس کنند، مضطرب و نگران بودن زن است که به همین دلیل خودشان را منقبض کرده و دهانه واژن به نظر تنگ تر می آید.

از آنجائیکه در نظر مردم پرده بکارت، پرده ای بسیار سفت و محکم است که تنها با فشار پاره می شود، برخی مردها در هنگام سکس فشار زیادی به دهانه واژن آورده و موجب پارگی دهانه واژن، درد و خونریزی می شوند. در صورتیکه، اگر زن هنگام سکس آمادگی کافی داشته و به دور از احساس اضطراب باشد هیچ نیازی به فشار از جانب مرد نیست.

نکات قابل توجه در مورد پرده بکارت:

رشته های عصبی در پرده کم هستند و به همین دلیل در صورت آرامش جسمی و روانی، پارگی آن معمولا بدون درد است.

عمل دخول و پاره شدن پرده بهتر است در زمانی که بدن آرام است و هیچ اضطراب و خستگی وجود ندارد انجام شود. بنابراین نزدیکی در اولین شب ازدواج و پس از مراسم طولانی عروسی توصیه نمی شود.

زنان بهتر است قبل از نزدیکی، نه به منظور گرفتن گواهی سلامت پرده بکارت بلکه به دلیل آگاهی از نوع پرده به پزشک متخصص زنان مراجعه کرده و توضیحات لازم را درخواست کنند. زیرا در موارد نادری که پرده از نوع ضخیم است، احتیاج به عمل جراحی دارد.

در صورت تنگی دهانه واژن، بهتر است از کرم و ژلهای تسهیل کننده یا اسپری بی حس کننده استفاده کرد. ضمن اینکه تحریک زن وخروج ترشحات از دهانه واژن موجب روان شدن دهانه واژن و سهولت ارتباط جنسی می شود.

گاهی پرده بکارت با یک یا دو بار نزدیکی کاملا پاره نمی شود وهر دفعه قسمتی از آن پاره شده و کمی خونریزی می کند. بدون پارگی پرده، مایع اسپرم ریخته شده بر روی آن می تواند موجب حاملگی شود، زیرا اسپرماتوزوئید موجود در اسپرم می تواند از سوراخ پرده حرکت کرده و به طرف تخمک زن برود و حاملکی ایجاد گردد. در این موارد زن با پرده سالم حامله می شود.

ورزشهایی مانند سوارکاری، دو، پرش، شنا، رقص، باله، هرگز باعث پاره شدن پرده دختر نمی شوند مگر اینکه وی طی حادثه ای و در هنگام بازی، سقوط کرده و در همان زمان جسمی نوک تیز به پرده اصابت کند و موجب پارگی آن شود.

منابع:
دانستنی های پزشکی بانوان- دکتر محمد محتسبی - نشر کلمه – 1382

Facts and Fiction about the Hymen- Rutgers Nisso Groep - expert centre on sexuality
Aly-abbara.com
Wikipedia, the free encyclopedia
coolnurse.com

* قابل ذکر است که مطلب فوق، پیش از این در وب سایت زنان ایران منتشر شده است.

همه چیز درباره ی عادت ماهانه *

herbody — Wed, 18 Jun 2008 08:50:17 GMT

عادت ماهانه (پریود) مرحله ی اصلی بلوغ در دختران بوده و یکی از چندین نشانه ای قدم گذاردن به دنیای زنانه که مانند دیگر تغییرات مرتبط با بلوغ، گیج کننده است. بعضی ها نمی توانند منتظر آغاز پریودشان بمانند، در حالی که بعضی دیگر احساس ترس و اضطراب می کنند. برخی از آنها (و پسرها!) از سیستم تناسلی زن یا آنچه در طول چرخه ی عادت ماهانه اتفاق می افتد درک کاملی ندارند.

چرخه ی عادت ماهانه چیست؟

این چرخه از اولین روز خونریزی در یک ماه تا اولین روز خونریزی در ماه دیگر محسوب می شود. بنابراین اگر یک دختر در هشتم فروردین ماه خونریزی اش شروع می شود و دوباره در دوم اردیبهشت ماه، چرخه ی او 25 روز طول کشیده است.

بلوغ جنسی

زمانی که دخترها شروع به گذر از این دوران می کنند ( معمولا بین 8 و 13 سالگی آغاز می شود)، بدن و ذهن شان به اشکال مختلف تغییر می کند. هورمون ها در بدن شان رشد جدید جسمی را به فعالیت وا می دارد، مثل رشد پستان. در حدود دو تا دو و نیم سال بعد از اینکه پستان یک دختر شروع به رشد می کند، غالبا اولین دوره ی عادت ماهانه اش ی پیش می آید.

در حدود شش ماه یا بیشتر پیش از اولین دوره ی عادت ماهانه، فرد ممکن است متوجه افزایش میزان ترشح شفاف مهبلی (واژنی) بشود. این ترشح عادی ست. جای نگرانی نیست مگر اینکه ترشحات بوی شدیدی داشته باشند و یا موجب خارش شوند.

عادت ماهانه تا زمانی که همه قسمت های سیستم تناسلی دختر بالغ شده و با هم کار کنند اتفاق نمی افتد.

دختر بچه ها با تخمدان ها، لوله های رحم و رحم به دنیا می آیند. دو تخمدان، بیضی شکل هستند و در هر دو طرف رحم، در پایین ترین بخش شکم که لگن خاصره نامیده می شود قرار دارند. تخمدان ها شامل هزاران تخمک هستند. دو لوله ی رحم دراز و باریک اند. هر لوله ی رحم از یک تخمدان تا رحم کشیده شده است، اندامی گلابی شکل که در میانه ی لگن خاصره قرار دارد. ماهیچه های رحم زنان قوی بوده و تا جایی که رحم بتواند به جنین در حال رشد جا داده و به خروج بچه در طول زایمان کمک کند قابل انبساط است.

در حین اینکه یک دختر بالغ می شود غده ی هیپوفیز، رها سازی هورمون های محرک تخمدان ها را به منظور تولید هورمون های استروژن و پروژسترون آغاز می کند. این دو هورمون تاثیرات متعددی بر بدن دختر دارد مانند بلوغ جسمی، رشد و احساسات.

در حدود ماهی یک بار، یک تخمک کوچک یکی از تخمدان ها را ترک می کند – جریانی که تخمک گذاری نامیده می شود – و به سمت پایین یکی از لوله های رحم در جهت رحم می رود. در روزهای پیش از تخمک گذاری، هورمون استروژن، رحم را تحریک می کند تا دیواره ی خودش را با خون اضافی و بافت بسازد. این جریان برای آماده سازی رحم به جهت بارداری اتفاق می افتد: اگر تخمک با یک اسپرم بارور شود، به سمت رحم حرکت کرده و به دیواره توده ای رحم می چسبد، جایی که به آهستگی به صورت یک جنین رشد می کند.

اگر تخمک بارور نشده باشد - موردی که در چرخه ی ماهانه ی بیشتر زنان اتفاق می افتد – به دیواره ی رحم نمی چسبد. وقتی این اتفاق می افتد، رحم دیواره ی بافت اضافی را بیرون می ریزد. خون، بافت و تخمک بارور نشده رحم را ترک می کنند، و از طریق مهبل از بدن خارج می شوند. این دوره ی قاعده گی است. این چرخه تقریبا هر ماه برای چندین دهه اتفاق می افتد ( البته، به جز زمانی که زن حامله است) تا زمانی که زن یائسه می شود و دیگر از تخمدان هایش تخمک ها را رها نمی کند.

یک دختر هر چند وقت عادت ماهانه می شود؟

تنها بعضی ها بلوغ را زودتر یا دیرتر از دیگران آغاز می کنند. برخی ممکن است عادت ماهانه را زودتر از سن 10 سالگی آغاز کنند اما برخی دیگر ممکن است تا 15 سالگی هم پریود نشوند.

میزان زمان بین پریودهای یک دختر چرخه ی عادت ماهانه ی وی نامیده می شود (چرخه از اولین روز یک پریود تا اولین روز پریود بعدی محسوب می شود). چرخه ی بعضی ها 28 روز ادامه دارد، درحالی که بعضی دیگر چرخه ی 24 روزه یا 30 روزه و یا حتی طولانی تر دارند. به دنبال اولین پریود چرخه ی عادت ماهانه 21 تا 45 روز طول می کشد. بعد از چند سال چرخه به اندازه زمان بزرگسال، 21 تا 34 روز کوتاه می شود.

پریودهای نامنظم در دخترانی که تازه عادت ماهانه را آغاز کرده اند عادی است. ممکن است برای اینکه بدن به تغییرات جاری سر و سامان دهد زمان ببرد، بنابراین فرد ممکن است برای مثال، دو ماه یک چرخه ی 28 روزه داشته و سپس یک ماه نداشته باشد. معمولا، بعد از یک یا دو سال، چرخه ی عادت ماهانه منظم تر خواهد شد. اگرچه، بعضی زنان، عادت های ماهانه ی نامنظم را تا زمان بزرگسالی هم دارند.

همان طور که یک دختر بزرگ تر می شود و عادت ماهانه اش روال عادی پیدا می کند – یا بیشتر به چرخه ی منحصر به خودش عادت می کند – احتمالا درمی یابد که زمان پریودش برایش قابل پیش بینی است. در این فاصله، حفظ زمان های چرخه ی عادت ماهانه در تقویم ایده ی خوبی است.

چه مدت زمان و چقدر؟

میزان زمانی که یک دختر عادت ماهانه می شود نیز می تواند متفاوت باشد. بعضی های پریودهای 2 یا 3 روزه دارند. بعضی دیگر ممکن است هفت روز یا بیشتر داشته باشند. همچنین جریان خونریزی عادت ماهانه – منظور میزان خونریزی است – می تواند کاملا از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد.

بعضی ها ممکن است خون ریزی زیادی داشته باشند. دیدن آن همه خون می تواند شوک آور باشد اما احتمال خونریزی بیش از حد، کم است مگر اینکه فرد دارای وضعیت پزشکی شبیه اختلال "ون ویلبرند" باشد؛ اختلالی ارثی که خون توانایی لخته شدن ندارد. اگرچه ممکن است میزان خون ریزی به نظر زیاد بیاید اما میزان متوسط خونریزی تنها حدود 2 قاشق غدا خوری (30 میلی لیتر) برای یک پریود است. بیشتر نوجوان ها 3 تا 6 بار در روز نوار بهداشتی ها را عوض می کنند، آن هم زمانی که آغاز عادت ماهانه است.

به خصوص وقتی دوره های عادت ماهانه تازه هستند ممکن است شما در مورد میزان خون ریزی و یا اینکه عادت ماهانه ی تان عادی است یا خیر، نگران باشید. در شرایط زیر با دکتر مشورت کنید:

زمان عادت ماهانه ی تان بیشتر از یک هفته طول بکشد.
مجبور باشید نوار بهداشتی تان را زود به زود عوض کنید: (هر یکی دوساعت یک بار).
زمانی بیش از 3 ماه بین عادت ماهانه های تان فاصله باشد.
در فاصله ی بین دو پریود خون ریزی داشته باشید.
قبل یا در طی دوران عادت ماهانه تان دردی غیرمعمول داشته باشید.
عادت ماهانه ی منظم تان نامنظم شده باشد.

گرفتگی عضلانی، تنش پیش از قاعدگی، و جوش ها

بعضی ها، ممکن است در طول دوره ی عادت ماهانه ی شان متوجه تغییرات جسمی یا احساسی بشوند. گرفتگی عضلانی نسبتا عادی است – در حقیقت، بیش از نیمی از زنانی که عادت ماهانه شده اند می گویند طی یکی دو روز اول عادت ماهانه شان گرفتگی عضلانی دارند. به اعتقاد پزشکان، گرفتگی عضلانی به دلیل پروستاگلادین، یک ماده ی شیمیایی است که موجب انقباض عضلات رحم می شود.

گرفتگی عضلانی عادت ماهانه، بسته به فرد می تواند خسته کننده یا کسل کننده و سخت باشد، و بعضی اوقات به همان نسبت که در شکم احساس می شوند در پشت و کمر نیز حس شوند. هر چه سن فرد بیشتر می شود این گرفتگی ها غالبا کمتر ناراحت کننده شده و گاهی ناپدید می شوند.

بسیاری دریافته اند که داروهای مسکن مثل استامینوفن یا ایبوپروفن، می توانند گرفتگی های عضلانی را کاهش دهند همان طور که یک دوش آب گرم یا استفاده از بالشتک گرمایشی نیز می تواند گرفتگی های عضلانی شکم را کمتر کند. ورزش های منظم نیز در طی چرخه ی ماهانه می تواند به کاهش گرفتگی های عضلانی کمک کند. اگر این موارد نتوانستند کارساز باشند با دکتر خود مشورت کنید.

بعضی ها در طول چند روز یا هفته پیش از عادت ماهانه شان احساس ناراحتی و یا عصبانیت می کنند. آنها ممکن است سریع تر از مواقع عادی عصبانی شوند و یا بیشتر گریه کنند. برخی، غذاهای خاصی را طلب می کنند. این نوع تغییرات حسی می تواند نتیجه ی نشانگان پیش از قاعدگی باشد.

نشانگان پیش از قاعدگی به تغییرات هورمون های بدن مربوط است. همچنان که سطح هورمون در طول چرخه ی قاعدگی بالا و پایین می رود، بر احساسات و جسم زن هم تاثیر می گذارد. برخی ها علاوه بر احساس تنش های هیجانی بیشتر از معمول، متوجه تغییرات فیزیکی در طی پریودشان می شوند – بعضی به دلیل حفظ آب بدن، احساس می کنند ورم کرده اند، عده ای دیگر پستان های شان متورم و دردناک می شود و برخی به سردرد مبتلا می شوند.

نشانگان پیش از قاعدگی به زودی بعد از شروع عادت ماهانه از بین می روند اما ماه های بعد باز پیش می آیند. تغذیه ی مناسب، خواب کافی، و ورزش احتمالا بعضی از علائم نشانگان پیش از قاعدگی را کاهش می دهد. در این مورد می توانید با دکترتان مشورت کنید.

همچنین عود دوباره ی جوش های غرور جوانی در طول زمان های خاصی از چرخه ی عادت ماهانه غیر معمول نیست، این مساله به هورمون ها مربوط است. خوشبختانه، جوش های مرتبط با دوران عادت ماهانه، با بالا رفتن سن کمتر مشکل ساز می شوند.

* ترجمه